Şimdi şiir vakti

 Geçen Mayıs ayında Ot dergisi alıp okuyamamıştım. Dün bu dergi aylar sonra elime geçti ve okudum. Ferhan Şensoy henüz vefat etmemiş, O'nunla bir röportaj var dergide. Eski yazıların değeri bir başka... Bir de Sait Faik ile ilgili bir yazı vardı. Yazı çok hoşuma gitti, yazarın halkın içine karışmayı ne kadar çok sevdiğinden bahsediyor. Bir yazarlar buluşmasına gittiğinde ise O'na kapıdaki görevli toplantıya balıkçıların alınmadığını söyleyip içeri almamış :)) Bu şekilde kamufle olmak çok hoşuna gitmiş. Tanımaktan çok hoşlandığı yurdum insanına benzemeyi de çok sever, onlarla sohbet eder, hikayelerini yazarmış :)

Yazarın bu fotoğrafını Ara Güler çekmiş, okuduğum yazıda bir de Şimdi Sevişme Vakti adlı kitabıyla ilgili bir anekdot var. Kitabı bir dahaki alışverişimde edineceğim ama şimdi bu kitapla aynı adlı olan şiirini paylaşmak istiyorum sizinle, çünkü yazıyı okuduktan sonra hemen bu şiiri okumak istedim.

Çıplak heykeller yapmalıyım.

Çırılçıplak heykeller

Nefis rüyalarınız için

Ey önümden geçen ak sakallı kasketli,

Yırtık mintanından adaleleri gözüken

Dilenci

Sana önce

Şiirlerin tadını

Aşkların tadını

Kitaplardan tattırmalıyım

Resimlerden duyurmalıyım, resimlerden...

Şu oğlan çocuğuna bak

Fırça sallıyor

Kokmuş manifaturacının ayağına

Dörtyüzbin tekliğinden

On kuruş verecek.

Seni satmam çocuğum

Dörtyüzbin tekliğe

Ne güzel kaşların var

Ne güzel bileklerin

Hele ne ellerin var, ne ellerin.

Söylemeliyim

Yok

Yok... meydanlarda bağırmalıyım,

Bu küçük

Güllerin buram buram tüttüğü

Anadolu şehri kahvesinde

Kiraz mevsiminin

Sevişme vakti olduğunu.

Resimler seyrettirmeli, şiirler okutturmalıyım

Baygınlık getiren şiirler

Kiraz mevsimi, kiraz

Küfelerle dolu pazar

Zambaklar geçiriyor bir kadın.

Bir kadın bir bakraç yoğurt götürüyor

Sallıyor boyacı çocuğu fırçasını

Belediye kahvesinde o hala eski, o yalancı

O biçimsiz Bizans şarkısı

Sana nasıl bulsam nasıl bilsem

Nasıl etsem nasıl yapsam da

Meydanlarda bağırsam

Sokak başlarında sazımı çalsam

Anlatsam şu kiraz mevsiminin

Para kazanmak mevsimi değil

Sevişme vakti olduğunu...

Bir kere duyursam hele güzelliğini, tadını,

Sonra oturup hüngür hüngür ağlasam

Boş geçirdiğim bağırmadığım sustuğum

                                                         günlere

Mezarımda bu güzel uzun kaşlı boyacı

                                                     çocuğunun

Oğlu bir şiir okusa

Karacaoğlan'dan

Orhan Veli'den

Yunus'tan, Yunus'tan...

                                                           Yeditepe, (1), 1 Haziran 1951

Hayata Can Suyu | İlyas Ali Daştan kitap yorumu

 İlyas Ali Daştan Antalya Muratpaşa Belediyesi'nde sosyal hizmet uzmanı olarak çalışıyor. Kendisiyle bir hobi fuarında karşılaştık. Hobi fuarında dalış, dağcılık, okçuluk, trekking gibi çeşitli faaliyetler tanıtılıyordu. Bir stantta da İlyas Bey masada kitaplarını sermiş oturuyordu. Dikkatimi çeker çekmez yanına gittim. Biraz sohbet ettik, kitabının gelirinin SMA hastası çocuklar yararına harcanacağını söyledi. Antalya'nın yerel yazarları her zaman ilgimi çekmiştir. Hem yazdıklarını merak ettiğim için hem de kitap gelirleri iyi bir amaca hizmet ettiği için alıp imzalattım. Kitap yazmak istersem basım aşamaları için yardım olabileceğini söyleyip telefonunu da verdi. 

"Sevgili Işın, içindeki iyilik ışığı hiç sönmesin. Mutlu ve umutlu yarınlara"

İlyas bey köyde doğduğu için öğrenimini hep yatılı okullarda sürdürmüş. Yatılı okullarda geçen birçok olay, öykülerine konu olmuş. Köy hayatı da öykülerinin ağırlıklı konularından, ilk öyküde annesinin yani köyde yaşayan bir kadının 24 saatinin nasıl geçtiğini anlatıyor. Nasıl özverili bir hayat, bakkalın bile olmadığı bir köyde her türlü yiyecek içecek ihtiyaçlarını kendi el emeğiyle karşılayan, çocuklarıyla ilgilenen bir anne... İçim cız etti, kendine ayırabileceği 2 dk.sı bile yok. 

Kitabın bir bölümünde yazar, kısa kısa köydeki hayatı anlatmış alt başlıklar halinde. Oradan bir alıntı yapacağım:

"Harman Yeri

Köyde, geçim topraktan sağlanırdı. Aşık Veysel'in dediği gibi toprak köylünün en sadık yariydi. Toprağa ekilenin pişirilip yenmesi ile karın doyurulurdu. Düzlükler ve ovadaki tarlalar öküzlerin çektiği karasaban ile sürülürdü. Tohumlar tarlaya serpilir, üzerinden kışın karı, baharın yağmuru geçer, yazın başında ekinler sararırdı. Rüzgarda sallanıp başını eğen başakların toplanma vakti gelmiştir. ...

Tırpanların, orakların keskin ağızları ile ekinler biçilirdi. Kağnılara yüklenen ekin desteleri köy içindeki harman yerine taşınırdı. Kağnı sesinin uzaktan uzağa dokunaklı, hislendiren bir tarafı vardır. Kağnı tekerinin gıcırtısı yoksulluğun, yokluğun derinden derine ağlaması gibidir."

Kitap çok sürükleyici bir dille yazılmış, okurken zevk veriyor. Konular bahsettiğim gibi hayatın acı gerçeklerini yansıtıyor, o anlamda etkileyici. Çok severek okuduğum, size gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir kitap. Sevgiler 💚

İki Kardeş Bir Sevda film yorumu

 Merhabalar, bugün okuduğum bir romanda adı geçen "Küçük bir sevda" adlı filmi aratıp yine bulamayınca ve karşıma bu film çıkınca izleyeyim dedim. Tam bir köy filmi; köylü dertleri, sevinçleri ve zorlukları işlenmiş filmde. Sanki Yaşar Kemal'in romanlarının içindeymiş gibi hissettim. Oyuncuların da bunda etkisi var tabi, film müzikleri de türkülerdi.

Müslüm ve Abdullah kardeşler, hayvancılık yaparak evin geçimini sağlarlar. Ancak bir gün iki hırsız koyunların peşine düşünce büyük kardeş Abdullah, hırsızın birini yaralar. Hırsız, komşu köydeki şifacıya gidip yarasını sardırır. Hemen intikam alamaz ama bu olayı unutmaz. Müslüm bu komşu köyde dolaşırken köyün diğer kadınları ile birlikte çeşme başında çamaşır yıkayan bir kızı görüp çok beğenir. Abisi Abdullah'ın da yolu bu köye düşer, dişini çektirmek için şifacının evine gidince şifacının kızı Bircan'a aşık olur. İkisi de aynı köyden sevdikleri kızı alıp çifte düğün yapmayı hayal etmektedir. Ancak Müslüm beğendiği kızın kim olduğunu öğrenememiştir, ta ki abisi için şifacının evine gidip hayırlı bir iş için ailesiyle gelmek istediklerini söyleyene kadar...

Olayların gelişimi insan hayatında neler olabiliyormuş dedirtiyor. Olaylar abinin istediği yönde gelişirken, filmin sonu şaşırtıyor. Ama en çok köy hayatına dair ortamlar ve insanlar ilgimi çekti. Kızın ve erkeğin aile fertlerinin birbirine bağlılığı içimi ısıttı. Filmi Youtube'da da bulabilirsiniz. Mutlu pazarlar 🍰☕

Kazı/The Dig (2021) film yorumu

Arkeolojiye meraklı ve arkeolojik kazıların nasıl yapıldığını görmek isteyen hatta kazı yapmayı denemek isteyen biriyseniz, özellikle ilginizi çekebilecek bir film. İngiltere'nin Suffolk bölgesinde geniş bir arazisi ve evi olan bir kadının etrafında geçiyor. Ben İngiltere'de Norfolk bölgesinde üç ay geçirdiğim için ilgiyle izledim filmin geçtiği yeri de. Miss Pretty, arazisinde gömülü kalmış tarihi eser kalıntıları olabileceğini düşündüğü için burada kazı yapılmasını ister, bunun için ününü duyduğu bir kazıcıyı çağırır ve işe başlaması için O'nunla anlaşır. 

Film sakin bir tempoda ilerliyor, aynı gündelik hayatta olduğu gibi, aksiyon yok. Ama yine de merak uyandırıyor, izletiyor. Gerçek olaylardan uyarlanmış bir film, 2. dünya savaşının başlamadan önceki gerginliğini de hissettiriyor. 

Aslında filme dair anlatılacak çok şey var ama izleyecek olanlar için fazla bahsetmemek daha iyi olacak, filmden aldığınız hazzı arttıracak, onun için filmden bir kare daha paylaşıp susuyorum ben :)

Aralık ayı özeti

 Bu ayı es geçeyim diyordum ama canım bir şeyler okumaktansa yazmak istiyor şu an. Gelelim, geçen ay öne çıkanlara :)

Seviyorum

Sinema, tiyatro, opera ve baleye gitmeyi seviyorum. Geçen ay uzun süreden beri bunları en fazla gerçekleştirdim. Her etkinlik farklı bir tat bıraktı ve uzun süre ara vermeden böyle devam etmesini istiyorum. 

Yiyorum

Geçen ay tarifini daha önceki yazılarımda verdiğim poğaça ile haşhaş ezmeli çörek yaptım. Çörek hamuru çok başarılı olmadığı için tarifini vermeyeceğim. Ancak haşhaşın beni uzun saatler uyuttuğunu söyleyebilirim, rahatlatıcı bir etkisi var. Özellikle stresli günler geçirdiğiniz bir ara deneyin derim :) 

Benim için değişik olan bir diğer yiyecek hamsi oldu. Normalde hamsiyi hiç sevmem ve almam ama çok taze bulunca aldım, kızartması hoşuma gitti. Sanırım bu ara mevsimi. Yılbaşında kütük pasta yaptığımdan bahsetmeyi unutuyordum az daha. Tarifi birçok yerde var, benim yaptığım tarif diğer bilgisayarımda kayıtlı olduğu için şimdi veremeyeceğim. Çoook lezzetli..

İçiyorum

Geçen ay pazardan aldığım minik elmaların suyunu katı meyve sıkacağında elde edip beyaz şarap ekleyerek ısıttım, sıcak şarap baharatları ile. Elmalı sıcak şarap oldu, sadece böyle birşey olduğunu duymuştum tarifi kendim uydurdum, yalnız beyaz şarap olması gerekiyor.

Hissediyorum

Kış aylarının Antalya'da ne kadar güzel olduğunu, hem bahar hem kış birlikte yaşatıyor. Güneşli havalarda yürüyüş yapmaya doyum olmuyor. 

Yapıyorum

Arkadaşlarımla buluşup etkinliklere katılıyorum. 

Hayal ediyorum

Daha fazla üretken olmayı..

İzliyorum

Yeni yıl gelmeden izlediğim son film Jim Carrey'nin Bay Evet filmi idi. Çok komik ve eğlenceli, çok beğendim. Yorumunu yazacağım ama üst üste film yorumları geldi, biraz erteledim.

Okuyorum

Stephenie Meyer'in Alacakaranlık serisinin 3. kitabı olan Tutulma'yı okuyorum. 

2022'in her ayının dolu dolu geçmesini ve hayallerin gerçeğe dönüşmesini diliyorum. Sevgiler 💙

YENİ YIL ÇEKİLİŞİMİN KAZANANI

Merhabalar, 2022'ye hoşgeldin deyip, çekilişi onlinecekilisyap.com sitesi aracılığıyla gerçekleştirdim. 2022'nin ilk saati itibariyle yeni yılınızı tekrar kutluyor, gönlünüzce geçmesini diliyorum. Kazanan arkadaşımız:

MEHTAP'S BLOG

Mehtap hanımı tebrik eder, şansının yıl boyunca devam etmesini dilerim.

Katılan herkese teşekkür ediyorum. Başka çekilişlerde görüşmek üzere, sevgiler 🍀

Doktor Ox'un Deneyi || Jules Verne kitap yorumu

 “Bir yüzyıldır arabacıların küfretmediği, birbirine sövüp saymadığı, atların kaçıp gitmediği, köpeklerin ısırmadığı, kedilerin tırmalamadığı, kısacası tartışmanın gölgesine bile rastlanmayan bir kent bu! Sulh ceza mahkemelerinin bile bütün bir yıl iş olmadığı için çalışmadığı bir kent! Sanatın da işin de, hiç ama hiçbir şeyin coşku yaratmadığı bir kent! Yüz yıldır hiç tutanak tutulmamış, jandarmaların laf olsun diye ortalıkta dolaştığı bir kent! Üç yüz yıldır ne bir yumruğun ne de bir tokadın atıldığı bir kent! Böyle devam edemez, bütün bunları değiştireceğiz, anlıyorsunuz değil mi üstat Ygéne?”

Böyle bir kenttir Quiquendone ve Dr. Ox, bu durumu değiştirmeye kararlıdır. Başta şehir bana gerçekten çok yavaş ve sıkıcı gelse de olayların geliştiği yön daha kötü olunca, neyse böyle kalsın dedim :))

Asistanı ile beraber şehre gelen Dr. Ox şehrin aydınlatma sorununu tüm maliyetleri karşılayarak çözeceğini söyler ancak aslında istediği şey kent halkını yapacağı deneyde kobay olarak kullanmaktır. Aydınlatma için şehrin her yanına döşediği borular aracılığıyla tüm kente insanları agresifleştiren bir gaz yayar ve şehirde olağanüstü gelişmeler yaşanır...

Bir alıntı daha paylaşayım, kitabın ana fikri de olabilir bence: "Zira bilim, vicdansız kişilerin elinde tehlikeli olabilir". Kitaplarla kalın, sevgiler 💝